အဝန္းအဝိုင္း



” အဝန္းအဝိုင္း ”


ဘိုးဘြားပိုင္ ေဆြမ်ိဳးစု

ေပါင္းစုလို႔ ေနၾကတာ

အိမ္မ်ား ေဆာက္ကာ။

မိသားစု စံုညီစြာ

တစ္ဝင္းထဲမွာ အတူတြဲ။

သူတလူ ငါတမင္းႏွင့္

မ်ိဳးရင္း စိတ္ကြဲ။ ။


ဘႀကီးေတာ္ တမူဆိုးလို႔

အဘိုးေလး တစ္နည္းသာ။

ႀကီးေတာ္ႏွင့္ အဖြားေလးက

အေတာ္ေလး မတည့္ပါ။

ဦ္းေလးက တမူသာ

ဦးႀကီးမွာ တမ်ိဳး။

ေတာင္အိမ္နဲ႔ ေျမာက္အိမ္ေဖာက္ကာ

ေ႐ွေနာက္ ပိုဆိုး။ ။


သူ႔သစ္ပင္ ငါ့အိမ္မိုးလို႔

စိတ္ဆိုး တယ္ေနာ္။

သစ္ရြက္ေျခာက္ ေလေဝွ႔ေတာ့

အိမ္ေ႐ွ႕ ရပ္ေအာ္။

ျခံစည္း႐ိုး ခပ္ၾကေသာ္

တေက်ာ္ေက်ာ္ ေအာ္ဆဲ။

ဘိုးေဘးေတြ ေသတာေလးေတာင္

ေ႐ွ႕ေရး ခက္ခဲ။ ။


ကိုယ့္ဟာကို မေနတတ္

မသိတတ္ နားမလည္။

စပ္ေဆာ့ကာ သစ္ရြက္ေဆြး

မီးေမႊး ရိႈ႕တယ္။

မီးခိုးက ေလေပြႏွယ္

ဝိုက္လည္ကာ ေဝ့ဝဲ။

ဘိုးဘြားပိုင္ ေျမဝိုင္းထဲမွာ

ဓားဆြဲ တုတ္ဆြဲ။ ။


” သစ္ရိပ္ညိဳ ”